Nazwa BMX ewoluowała i obecnie oprócz tradycyjnego jej znaczenia, obejmuje również sporty bardziej niebezpieczne.

BMX Freestyle (znany również pod nazwą Bike Stunt) podzielony jest na 5 głównych gatunków: Street, Skateparks, Vert, Dirt i Flatland.

Nazwa pierwszej z odmian – Street – mówi właściwie wszystko. Zawodnicy robią w trakcie jazdy po ulicach dosłownie wszystko żeby zademonstrować swoje umiejętności. Ściany budynków, szyny, ławki, cokolwiek co stanowi przeszkodę może być wykorzystane do wykonania triku. Najlepszą cechą tej odmiany Bike Stunt jest brak ograniczeń… może poza jednym. Zawodnicy uprawiający  Street potrzebują trochę innego roweru niż entuzjaści Park czy Dirt. W tej odmianie używa się najcięższych i najsolidniejszych rowerów, głównie ze względu na rodzaj wykonywanych trików. Po drugie posiadają one dwa lub cztery tzw. „pegi” (od stunt peg) - kołki zamontowane przy kałach, które umożliwiają zawodnikom ślizganie się po różnych obiektach.

Skateparks – nazwa pochodzi od parków przeznaczonych dla skaterów. Brak miejsca do treningu zmusił rowerzystów do korzystania z skatepark’ów. Poza tym wiele trików wykonywanych przez rowerzystów odmiany Park pokrywa się z tymi wykonywanymi przez skaterów.

Vert polega na widowiskowej jeździe po rampie. Niezwykle efektowne i niebezpieczne triki stanowią dużą atrakcję dla widowni.

Dirt to nic innego jak wysokie i długie skoki wykonywane na specjalnie usypanych hopkach.

Flatland powoli traci na popularności, jednak istnieje jeszcze grupa lojalnych fanów. Żeby uprawiać tę odmianę potrzeba roweru, płaskiego podłoża i dużo cierpliwości. Flatland opiera się na balansowaniu na rowerze i wykonywaniu trików.

Podstawowe triki BMX Freestyle od lat pozostają niezmienne, a jeśli powstają jakieś nowe, to bazują na tych już istniejących.

1. Air – najbardziej podstawowy; polega na wyskakiwaniu w powietrze i lądowaniu z obiema nogami na pedałach

2. Bunny hop – skok, podczas którego oba koła są w powietrzu jednocześnie

3. Manual – zawodnik jedzie z uniesionym przednim kołem, bez pedałowania

4. Fakie – jazda do tyłu

5. Grind – ślizganie się po jakimś obiekcie bez używania kół

6. Endo – jazda na przednim kole roweru

7. Wallride – jazda po pionowej ścianie

Istnieją jeszcze dokładniejsze podziały, jednak są one oparte na tych podstawowych trikach.