Nawet gdyby w 2006 roku Daniel Craig powtarzał: "My name is Craig. Daniel Craig", większość ludzi i tak zapewne zapytałaby: "Przepraszam, jak?".

Brytyjczyk, mimo że wcześniej zagrał wiele ról, nie był wcale znanym aktorem. A ci, co go znali, nie mogli uwierzyć, że to on zagra kolejne wcielenie superagenta. Bond to klasa, elegancja, styl. A Craig? Z tą jego twarzą z klasy robotniczej? Poza tym jest za niski, na dodatek blondyn, a w ogóle to jakiś lalusiowaty aktorzyna, który pół życia spędził na deskach teatru. I on miał być 007?

Oczywiście ci sami krytycy, którzy uznawali go za niegodnego tej roli, po "Casino Royale" okrzyknęli go najlepszym Bondem w historii. Lepszym nawet od ikon: od Rogera Moore’a, Pierce’a Brosnana czy Seana Connery’ego. Jak Craig tego dokonał? Dodał Bondowi... głębi. – Nie oszukujmy się, to nie Ingmar Bergman, ale przecież są w tej postaci jakieś emocje – mówił aktor. Bond według niego to agent, który ma słabe punkty, potrafi się na przykład zakochać (a nie tylko się kochać).

– Wychowałem się na thrillerach psychologicznych z lat 60. i 70. – tłumaczył. Filmach sensacyjnych z Michaelem Cainem. Jest w nich styl, ale są też gęste od emocji. I takie emocje postanowiłem dać Bondowi. Inaczej zwariowałbym na planie.