Internautka Marylka pyta: "Jestem sympatyczką PiS, ale nie potrafię zrozumieć, dlaczego wyrzucona Dorna z partii, czy odwołano Wildsteina z prezesury telewizji. Te dwie straty zapoczątkowały zjazd po równi pochyłej. Czy wy, decydenci partii, tego nie widzicie?"
Nie, to nie zdecydowało o spadku notowań PiS. Dorn nie rozumiał, w jakiej partii jest i czyim jest zastępcą. Dał się trochę wkręcić grupie polityków, którzy mieli od początku inny projekt polityczny niż PiS i uwierzył, że są jakieś chorągwie elektoratu czy członków PiS gotowe do wstąpienia do jakiejś wręcz konfederacji, na której czele stanie Dorn przeciwko Kaczyńskiemu.

To było naiwne. Błędem Dorna było to, że po przegranych wyborach, jeśli chciał postawić jakieś wyzwanie Kaczyńskiemu to trzeba było stanąć do walki z Kaczyńskim. Oczywiście przegrałby, ale zostałby w partii, miałby alternatywny pomysł na PiS, ale gdyby robił to w ramach kultury demokratycznej. Natomiast on poszedł na konfrontację w sytuacji, kiedy PiS zaczął być już potwornie atakowany i rozbijany przez PO i przez znaczną część mediów. Zachował się bardzo nierozsądnie i nielojalnie, no i samobójczo dla siebie. Bo Dorn poza PiS nie ma politycznego sensu żadnego.

Ludwik Dorn zamarzył o przywództwie w PiS?
To jest moja intuicja, że myślał o sobie jak o następcy Jarosława Kaczyńskiego. Trochę się przeliczył. Nie rozumiem Dorna, że tak łatwo dał się podpuścić.

Wróci kiedyś? Mówi o sobie "pisowiec na wygnaniu".
Jarosław Kaczyński ma nieprawdopodobną zdolność wybaczania, czym niejednokrotnie zaskakiwał. Nie zdziwiłbym się (jeśli zrezygnuje z pozwów i procesów prywatnych wobec Jarosława Kaczyńskiego) gdyby znalazł się na jakiejś liście do senatu z okregu np.okołowarszawskiego. Co do Wildsteina, to z całego dwuletniego okresu jest to największy mój wyrzut sumienia.On pokazał nieprawdopodobną klasę, pomimo odrzucenia przez świat polityki, zachował się lojalnie wobec swoich poglądów. I teraz także wobec PiS.

Jakie alkohole pan preferuje?
Jestem wielkim smakoszem różnych alkoholi. Ostatnio bardzo lubię koniaki, z premedytacją profanuje whisky colą. Takie mam podniebienie. Uwielbiam gin z tonikiem. No i koniecznie czerwone wino szczepu carmenere

"Dlaczego PiS jest tak marną opozycją?"
Całą wiedzę, jaką Polacy mają na temat polityki czerpią z mediów. PiS oczywiście popełnia błędy. Tylko że błędy Platformy, które są olbrzymie i powinny stanowić realny obciach, nie są nagłaśniane. A błędy PiS są kanonizowane i rosną do ogromnych rozmiarów. Np. tych 300 zł-medialna masakra PiS, mój konwój- zbrodnia. Sprawa Drzewieckiego i oczywiste krzywoprzysięstwo, pójście w zaparte, kłamstwo przed kamerą - cisza.

Gdyby to Kaczyński miał takiego ministra, to byłby potworny atak mediów i prawdopodobnie musiałby zwolnić Drzewieckiego. Tymczasem człowiek, który dwukrotnie złożył fałszywe oświadczenie w Stanach Zjednoczonych, TVN- owi mówił, że nigdy nie był zatrzymany przez policję, ma się dobrze. Albo wypowiedź Tuska w Chinach, że Polska i Chiny mają wspólne wartości- gdyby coś takiego powiedział Kaczyński, wszyscy wiedzieliby, że ten człowiek nie nadaje się do reprezentowania nas za granicą. Kraj, w którym zmusza się do aborcji, prześladuje się katolików jest zrównany w ocenie premiera z krajem, który pokojową rewolucję Solidarności zamienił zmianę systemu.

Albo przykład ze spotem, gdy Marek Kondrat parodiuje prezydenta - to jest uznane za normalną rekalmę. Przez Bank Pocztowy jednocześnie jest nagrana reklama, gdzie parodiuje się Tuska i na telefon ministra z Kancelarii Premiera ten bank musi wycofać reklamę. Nas by za to zabito. W przypadku Tuska to przechodzi.

Katarzyna pyta: "Dlaczego tak mało i rzadko wypowiadają się w sprawach kraju posłanki z PiS? Pani Aleksandra Natali- Świat i Elżbieta Jakubiak są lepsze od wielu panów".
Zgadzam się z tą tezą, chociaż często te panie w mediach widuję. Cieszę się, że pojawiają się coraz częściej, bo mogą być atutem i to też mało znane posłanki PiS. Ela Rafalska, Małgorzata Sadurska, Jadwiga Wiśniewska. Trzeba stawiać na kobiety, zwłaszcza, że mamy merytorycznie przygotowane panie do brylowania w polityce.